Авторските дела носат во себе одредена визуелна сродност со иконите на романтизмот, “Монахот на брегот” од Каспар Давид Фридрих. Но романтичарскиот концепт на сублимираниот терор од природата овде е пресвртен – додека на Фридриховито платно личноста на монахот е сведена само на бледникава сенка која само што не е конзумирана и проголтена од монументалноста на небото и океанот, во средиштето на делата од Никола Пијанманов засекогаш перзистира истрајноста на мекоста и кршливото.

Како да е во прашање силата на слабоста – „Силата моја во немоќта се покажува најјака“! - Отец Климент од Зрзе